Silicaat-binnenkleuren voor nieuwe gebedsruimte.
Plaats Dorf 1, 39025 Plaus
Opdrachtgever Gemeente Plaus
Architect Dr. ARCHITEKT ERWIN GERSTGRASSER, Naturns
Uitvoerend schildersbedrijf Erwin Gögele, Rabland; Bonedil S.R.L., Dorf Tirol
Met zijn romaanse klokkentoren en het gotische schip bepaalt de parochiekerk St-Ulrich het uitzicht van het Italiaanse dorpje Plaus. Helaas was de in de 15de eeuw gebouwde kerk veel te klein geworden voor de snel groeiende parochie – in de afgelopen 30 jaar is het aantal kerkbezoekers meer dan verdubbeld. Oorspronkelijk bestonden er plannen om een nieuwe kerk te bouwen. In het jaar 2013 startte de gemeente dan toch een aanbesteding voor een uitbreiding: het winnend concept overtuigde doordat de oeroude Ulrichkerk samen met de nieuw gebouwde Monikakerk en het vergrootte kerkhof een harmonieus geheel vormde. Het plafond net zoals de muren van de nieuwe gebedsruimte zijn met de silicaat-muurverf van Brillux beschilderd. Dit product voldoet aan de strenge technische en akoestische specificaties en overtuigt ook door zijn esthetisch karakter. Tegenwoordig komt de bouw van nieuwe kerken zeer zelden voor. Na enkele vergeefse pogingen gunde de gemeente ten slotte het contract aan het architectenbureau van Dr. Erwin Gerstgrasser. Zijn voorstel bestond erin, een bijgebouw te plaatsen. Met een tweederde meerderheid werd zijn concept door een volksraadpleging bekrachtigd. In 2017 werd de aan de Heilige Monica gewijde kerk door de bisschop plechtig ingezegend.
Net zo ongebruikelijk als de bouw van een nieuwe kerk is de keuze van de Heilige Monica als beschermheilige. Een kerk gewijd aan de patroonheilige van de vrouwen en moeders is een première in Zuid-Tirol. De geometrisch strakke bankopstelling in de nieuw gebedsruimte biedt plaats aan 150 personen. Het altaar en het hoogkoor zijn afgescheiden door twee treden, en worden door daglicht verlicht. Het interieur is minimalistisch met oog voor kwaliteit vormgegeven. Een gemarmerde grijsbruine natuursteen siert de vloer. Het altaar en de preekstoel zijn van wit marmer resp. marmer en hout gemaakt. Het hout van de banken en deuren zorgen voor warme kleuraccenten en harmoniëren perfect met de roodachtige bruintint van de natuursteenvloer. Daarenboven verlenen de lichtstraten een bijzondere flair aan de ruimte: door de langvormige ramen valt er altijd voldoende daglicht in de gebedsruimte. Bovendien hebben de architecten ervoor gekozen om pal boven het altaar een lichtkoepel te plaatsen. De symboliek is duidelijk: door de lichtkoepel kijkt men naar de hemel. De rand van de koepel is verguld. Door het samenspel van de lichtstraten en de goudglanzende lichtkoepel lijkt het plafond boven de ruimte te zweven. Het glazen kruis, ontworpen door de in Plaus wonende kunstenares Evelyn Kuppelwieser, hangt achter het altaar en slaat door de kleurgeving de brug naar de lichtkoepel.
Dankzij de dimbare LED-lampen is het mogelijk om de muren doelgericht te verlichten. In combinatie met de vast geïnstalleerde plafondlampen kan in deze ruimte steeds de gewenste sfeer opgeroepen worden. Het interieurconcept houdt ook rekening met de akoestiek met als doel dat iedereen de preek goed kan horen en verstaan. Voor de realisatie werden speciale geluidsabsorberende materialen voor de muur en het plafond gebruikt. Deze strenge eisen op het gebied van akoestiek waren natuurlijk ook op de afwerking van toepassing. En natuurlijk wilde de opdrachtgever een kwalitatief hoogwaardige en matte look.