Wanneer er bij hoogzomerse temperaturen geen rekening wordt gehouden met de dauwpuntstemperatuur kunnen er – in het bijzonder na verwerking van deze producten – kleur- en glansverschillen binnen de behandelde oppervlakken optreden. Vooral wanneer de be- en ontluchting van de ruimten niet of onvoldoende is gewaarborgd.

Achtergrond: met name vloeren op de begane grond nemen de temperatuur van de daaronder gelegen bodem aan en hebben daardoor gewoonlijk een oppervlaktetemperatuur tussen de 12 °C en 15 °C. Vooral 's zomers is de temperatuur van dergelijke vloeren dus duidelijk lager dan de omgevingstemperatuur. Door het verdampen van water uit het nieuw aangebrachte afwerkmateriaal neemt bovendien de luchtvochtigheid in de ruimte toe. Wanneer de warme, met water verzadigde lucht nu in aanraking komt met de afwerking terwijl deze zich in de uithardingsfase bevindt, slaat er op het afgewerkte oppervlak condenswater neer. Indien nu de verhouding tussen omgevingstemperatuur, ondergrondtemperatuur en luchtvochtigheid in het kritische gebied ligt (zie tabel), worden de kleur en de glans gewoonlijk onregelmatig. In veel gevallen kan door intensief doorspuiten – eventueel met behulp van krachtige ventilatoren – worden voorkomen dat de met water verzadigde lucht neerslaat op het afgewerkte oppervlak.

Het verdient daarom aanbeveling de afwerking uit te voeren bij gunstigere omgevingscondities. En vergeet niet om altijd de dauwpunttabel te raadplegen!

Bij de vermelde ongelijkmatigheden in de kleur en de glans betreft het geen gebreken in het product die reclamatie rechtvaardigen. Er is hier sprake van een eigenschap die kenmerkend is voor waterverdunbare epoxyharssystemen bij de vermelde omgevingscondities, waarbij de slijtvastheid echter niet wordt beïnvloed.